Over Vereeuwigd in Olieverf

De basis van het verhaal Vereeuwigd in Olievef is een oefening in het schrijven in de eerste persoon, maar vanuit een personage dat ver van mezelf afstaat.

Ik heb, in tegenstelling tot de schilder, vrij positieve gevoelens over de meeste mensen. Toch herken ik zijn frustratie wel. Misschien heeft iedereen die wel eens ervaren. Al op school kan het gebeuren dat de normaal zo leuke tekenklas of het opstelhuiswerk wordt verpest door een opgelegde taak waar de kleine kunstenaar of schrijver geen interesse in heeft. Als elfjarige, borrelend van creativiteit, heb ik wel eens drie lesuren lang een stilleven van een pot en een fles moeten schilderen. De vampiertjes, prinsessen en draken die in mijn hoofd ronddartelden moesten wachten tot ik me thuis op mijn schetsboek kon storten.
Ook voor volwassenen is het moeilijk als een taak of project op werk dient te worden ingevuld op een manier die slecht bij ze past. Veel mensen zijn productiever en gelukkiger als ze het werk op hun eigen manier kunnen inrichten en uitvoeren.

Voor iemand met een sterke creatieve drang, zoals een kunstschilder, moet het moeilijk zijn om daar niet aan toe te kunnen geven maar alle energie te besteden aan – bijvoorbeeld – goed gelijkende portretten. Ik wens alle kunstenaars dan ook een succesvolle carrière toe met hun eigen, oorspronkelijke werk.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s